Z Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku
(Różnice między wersjami)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
'''DUNIN Kinga'''
+
<div id="shortDescription">
 +
<p>ur. 1954</p>
 +
<p>Pełna forma nazwiska: Dunin-Horkawicz.</p>
 +
<p>Pseud.: KiD; kid.</p>
 +
<p>Krytyk literacki, prozaiczka, publicystka.</p>
 +
</div id='shortDescription'>
  
'''ur. 1954'''
+
<div class='all'>
 +
<div class='biogram'>
 +
==BIOGRAM==
 +
Urodzona 25 kwietnia 1954 w Łodzi; córka Janusza Dunin-Horkawicza, polonisty i bibliotekoznawcy, profesora Uniwersytetu Łódzkiego, i Cecylii z domu Jastrzębskiej, również polonistki i bibliotekoznawczyni. Uczyła się w szkole podstawowej w Łodzi, a następnie od 1969 w IV Liceum Ogólnokształcącym im. E. Szczanieckiej. Po zdaniu matury zaczęła w 1973 studiować socjologię kultury na Uniwersytecie Łódzkim; w 1977 uzyskała magisterium. Uczestniczyła w działalności opozycji demokratycznej. W 1977 podjęła współpracę z Komitetem Obrony Robotników (KOR) oraz z Niezależną Oficyną Wydawniczą. Zajmowała się dystrybucją i sprzedażą niezależnej prasy oraz książek. Była z tego powodu represjonowana przez służby bezpieczeństwa PRL. Brała także udział w organizacji i spotkaniach Uniwersytetu Latającego oraz Studenckiego Komitetu Solidarności (SKS). Na początku lat osiemdziesiątych zamieszkała w Warszawie. Wyszła za mąż za Sergiusza Kowalskiego, socjologa i publicystę, działacza opozycji (rozwód 1994). Po ogłoszeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 została internowana wraz z mężem, a pięciomiesięcznego syna, Stanisława Dunin-Horkawicza, umieszczono w domu dziecka; po krótkim czasie została zwolniona. W 1984-2012 prowadziła zajęcia oraz wykładała socjologię medycyny w Instytucie Medycyny Społecznej Akademii Medycznej (później Warszawski Uniwersytet Medyczny) w Warszawie. Po 1989 związała się z ruchem feministycznym. Debiutowała w 1991 artykułami na temat dyskursu publicznego w Polsce, zamieszczonymi w książce zbiorowej pt. ''Cudze problemy'', której była współredaktorką. Liczne eseje, recenzje, noty publikowała m.in. w dodatku literackim „Życia Warszawy” pt. „Ex Libris” (1992-96); tu m.in. ogłosiła tekst pt. ''Literatura polska czy literatura w Polsce ''(1994 nr 48), który rozpoczął dyskusje nad stanem literatury polskiej, a także prowadziła rubrykę ''Noty Knoty'',informującą o nowościach wydawniczych (podp.: KiD, kid). Artykuły literackie i społeczne oraz recenzje i felietony drukowała nadto w „Dialogu” (1994, 1997, 2009, 2015, 2017), „Twórczości” (1994, 1998), miesięczniku „Twój Styl” (1995-96; tu felietony z cyklu ''Przekornie o książkach''), poznańskim „Kurierze Czytelniczym. Megaron” (1997-2000; tu kontynuacja rubryki ''Noty Knoty''), w piśmie „FA-art” (1998-2000), „Nowych Książkach” (1999-2004), dodatku „Gazety Wyborczej” pt. „Wysokie Obcasy” (1999-2011; tu m.in. felietony z cyklu ''W tenisówkach''), krakowskim kwartalniku feministycznym „Zadra” (od 1999), „Res Publice Nowej” (2001-2007; tu m.in. cykl felietonów ''Z drugiej ręki''), „Krytyce Politycznej” (od 2002)'', ''„Gazecie Wyborczej” (od 2005), „Rzeczpospolitej” (od 2005), „Tekstach Drugich” (2016). W 2000 wchodziła w skład jury Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W 2003 została członkinią zespołu redakcyjnego „Krytyki Politycznej” i działaczką lewicowego środowiska, związanego z tym kwartalnikiem. W tymże roku była współzałożycielką partii Zieloni 2004 (przez pewien czas wchodziła w skład Sądu Koleżeńskiego). Również w 2003 otrzymała Okulary Równości przyznane przez Pełnomocniczkę Rządu RP do spraw Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn za „wieloletnią walkę ze szkodliwymi stereotypami”. W 2004 uzyskała stopień doktora na podstawie rozprawy ''Czytając Polskę. Literatura po roku 1989 wobec dylematów nowoczesności'',obronionej na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu (promotor prof. Przemysław Czapliński). Współpracowała z Telewizją Polską (TVP): w 2001-04 w programie TVP 1 prowadziła z Tomaszem Łubieńskim i Witoldem Beresiem rozmowy o nowościach literackich pt. ''Dobre Książki'', przeniesione w 2005 do kanału Kultura pt. ''Lepsze Książki'' i kontynuowane do 2007 z udziałem innych krytyków, m.in. Sławomira Sierakowskiego i Cezarego Michalskiego. W 2005 została członkiem Zarządu Stowarzyszenia im. S. Brzozowskiego. W 2008-09 wchodziła w skład jury Nagrody Literackiej Nike. W związanym z „Krytyką Polityczną” Instytucie Studiów Zaawansowanych prowadziła zajęcia, a felietony publikowała od 2013 na portalu internetowym „Dziennik Opinii”. Mieszka w Warszawie.
 +
</div> <!-- biogram -->
  
Pełna forma nazwiska: Dunin-Horkawicz.
+
<span id='tworczosc'></span><div id='primary'>
  
Pseud.: KiD; kid.
+
==TWÓRCZOŚĆ==
 +
<ol>
  
Krytyk literacki, prozaiczka, publicystka.
+
<li> [[#Tao gospodyni domowej|Tao gospodyni domowej]]. [Szkice]. Wwa: Open 1996, 78 s.</li>
 +
<p class='comment'>Zawiera m.in. felietony: Polka feministyczna [dot. m.in. M. Musierowicz]; Kogutek czy kurka? [dot. literatury pisanej przez kobiety].</p>
 +
<li> [[#Tabu|Tabu]]. [Powieść]. Wwa: W.A.B. 1998, 245 s.</li>
 +
<p class='comment'>Nominacja do Paszportu „Polityki” (łącznie z poz. 3). – Dopisek do powieści: Prawdziwe zakończenie „Tabu”. „OŚKA” 1999 nr 1 s. 32.</p>
 +
<li> [[#Obciach|Obciach]]. [Powieść]. Wwa: W.A.B. 1999, 242 s. Wyd. 2 tamże 2005.</li>
 +
<p class='comment'>Nominacja do Paszportu „Polityki” (łącznie z poz. 2).</p>
 +
<li> Adam Wiedemann. [Szkic]. [Wstęp:] K. Dunin. [Przeł.:] M. Lami. Kr.: Villa Decius. Arbeitsgruppe Literatur Polska 2000, 2000, 18 s. Wyd. nast. tamże 2001.</li>
 +
<p class='comment'>Tekst w jęz. niem. – Zawiera także przekł. fragm. twórczości A. Wiedemanna oraz fragm. wypowiedzi krytyków o pisarzu.</p>
 +
<li> Janusz Rudnicki. [Szkic]. [Wstęp:] B. Chmiel, K. Dunin. [Przeł.:] B. Karren. Kr.: Villa Decius. Arbeitsgruppe Literatur Polska 2000, 2000, 18 s.</li>
 +
<p class='comment'>Tekst w jęz. niem. – Zawiera także przekł. fragm. twórczości J. Rudnickiego oraz fragm. wypowiedzi krytyków o pisarzu.</p>
 +
<li> [[#Karoca z dyni|Karoca z dyni]]. [Szkice]. Wwa: Sic! 2000, 170 s.</li>
 +
<p class='comment'>Zawartość: Karoca z dyni [wstęp]; Świat Kopciuszka [m.in. postaci Barbary Niechcicowej z „Nocy i dni”]; U wrót pałacu; Kopciuszek, książę DyDo i wolność [dot. obrazu literatury i kultury po 1989]; Nóżka i pantofelek [dot. m.in. powieści „Esther” S. Chwina i wierszy A. Wiedemanna]; Prawdziwa matka; Gdzie jest tata? [dot. portretów mężczyzn w prozie po r. 1989]; Zakończenie.</p>
 +
<p class='comment'>Nominacja do finału Nagrody Lit. Nike w 2001, nagroda magazynu kult. TVP ''Pegaz'' w 2002.</p>
 +
<li> Czego chcecie ode mnie, „Wysokie Obcasy’’. [Felietony]. Wwa: Sic! 2002, 271 s.</li>
 +
<p class='comment'>Druk. uprzednio m.in. na łamach „Wysokich Obcasów”, „Res Publiki Nowej” i „Zadry”. – Zawiera felietony w działach: Czego chcecie ode mnie, „Wysokie Obcasy”; Suknia i kuchnia; W jednym domku; Strażnicy świętej różnicy; Jak być równym facetem; Rodzina bez ślubu i alimentów; Brzuch i władza; Cywilizowanie wolności; Kobieta publiczna; Kultura i makulatura; Czy jestem feministką?; Marzenie.</p>
 +
<li> [[#Czytając Polskę|Czytając Polskę]]. Literatura polska po 1989 roku wobec dylematów nowoczesności. Wwa: W.A.B. 2004, 302 s.</li>
 +
<p class='comment'>Wyd. jako dokument elektroniczny: Wwa: W.A.B. 2004, plik w formacie PDF.</p>
 +
<p class='comment'>Rozprawa doktorska.</p>
 +
<p class='comment'>Zawiera szkice: Cz.1. Zanim zaczniemy czytać: I. Czego możemy dowiedzieć się o społeczeństwie z literatury; II. Reguły i zasady mojej dowolnej interpretacji; III. Miejsce, z którego czytam. – Cz. 2. Czytając Polskę: Jak przed wojną [dot. m.in.: T. Lubkiewicz-Urbanowicz: Boża podszewka]; Pół wieku w czyśćcu; Wolność, nie-wolność, po-wolność.</p>
 +
<li> Mary – koszmary. Scenariusz filmu krótkometrażowego. [Współaut.:] S. Sierakowski. Reż.: Y. Bartana. Polska, Izrael 2007.</li>
 +
<li> [[#[zadyma]|[zadyma]]]. [Felietony]. Kr.: WL 2007, 223 s.</li>
 +
<p class='comment'>Druk. na łamach dodatku „Gaz. Wybor.” pt. „Wysokie Obcasy” w 2002-2006. – Zawiera felietony w działach: Kung-fu; Rozdoić kozła; Zrobieni na niebiesko; Kartoflania.</p>
 +
<li> [[#Kochaj i rób|Kochaj i rób]]. Współpraca: S. Sierakowski. Wwa: Wydawn. „Krytyki Polit.” 2011, 253 s.'' Ser. Publicystyczna''.</li>
 +
<p class='comment'>Wyd. jako dokument elektroniczny: Wwa: Wydawn. „Krytyki Polit.” 2013, plik w formacie EPUB, MOBI, ''Seria Publicystyczna.''</p>
 +
<p class='comment'>Szkice i felietony druk. wcześniej gł. na łamach dodatku „Gaz. Wybor.” pt. „Wysokie Obcasy” w l. 2004-2010 oraz w „Krytyce Polit.” i dodatku „Dziennika” pt. „Europa”, a także rozmowy, które przeprowadził z K. Dunin S. Sierakowski. – Zawiera rozdziały: Kinga, skąd ty się wzięłaś?; Empatia, cierpienie i nadmiar rozkoszy; Kochaj i rób, co chcesz; Wspólnota i fiu bździu; Etyka związków poligamicznych w kapitalizmie; Pochwała eugeniki; Moralność i polityka.</p>
 +
</ol>
 +
===Praca redakcyjna===
 +
<ol>
 +
<li> Cudze problemy. O ważności tego, co nieważne. Analiza dyskursu publicznego w Polsce. Praca zbiorowa. Pod red. M. Czyżewskiego, K. Dunin, A. Piotrowskiego. Wwa: Ośrodek Badań Społ. 1991, 270 s. Wyd. 2 Wwa: Wydawn. Akademickie i Profesjonalne 2010. ''Bibl''.'' Dyskursu Publ''.</li>
 +
<p class='comment'>Zawiera też teksty K. Dunin.</p>
 +
</ol>
 +
</div id='primary'>
  
 +
<div id='secondary'>
 +
==OPRACOWANIA (wybór)==
  
  
Urodzona 25 kwietnia 1954 w Łodzi; córka Janusza Dunin-Horkawicza, polonisty i bibliotekoznawcy, profesora Uniwersytetu Łódzkiego, i Cecylii z domu Jastrzębskiej, również polonistki i bibliotekoznawczyni. Uczyła się w szkole podstawowej w Łodzi, a następnie od 1969 w IV Liceum Ogólnokształcącym im. E. Szczanieckiej. Po zdaniu matury zaczęła w 1973 studiować socjologię kultury na Uniwersytecie Łódzkim; w 1977 uzyskała magisterium. Uczestniczyła w działalności opozycji demokratycznej. W 1977 podjęła współpracę z Komitetem Obrony Robotników (KOR) oraz z Niezależną Oficyną Wydawniczą. Zajmowała się dystrybucją i sprzedażą niezależnej prasy oraz książek. Była z tego powodu represjonowana przez służby bezpieczeństwa PRL. Brała także udział w organizacji i spotkaniach Uniwersytetu Latającego oraz Studenckiego Komitetu Solidarności (SKS). Na początku lat osiemdziesiątych zamieszkała w Warszawie. Wyszła za mąż za Sergiusza Kowalskiego, socjologa i publicystę, działacza opozycji (rozwód 1994). Po ogłoszeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 została internowana wraz z mężem, a pięciomiesięcznego syna, Stanisława Dunin-Horkawicza, umieszczono w domu dziecka; po krótkim czasie została zwolniona. W 1984-2012 prowadziła zajęcia oraz wykładała socjologię medycyny w Instytucie Medycyny Społecznej Akademii Medycznej (później Warszawski Uniwersytet Medyczny) w Warszawie. Po 1989 związała się z ruchem feministycznym. Debiutowała w 1991 artykułami na temat dyskursu publicznego w Polsce, zamieszczonymi w książce zbiorowej pt. ''Cudze problemy'', której była współredaktorką. Liczne eseje, recenzje, noty publikowała <nowiki>m.in</nowiki>. w dodatku literackim „Życia Warszawy” pt. „Ex Libris” (1992-96); tu <nowiki>m.in</nowiki>. ogłosiła tekst pt. ''Literatura polska czy literatura w Polsce ''(1994 nr 48), który rozpoczął dyskusje nad stanem literatury polskiej, a także prowadziła rubrykę ''Noty Knoty'','' ''informującą o nowościach wydawniczych (podp.: KiD, kid). Artykuły literackie i społeczne oraz recenzje i felietony drukowała nadto w „Dialogu” (1994, 1997, 2009, 2015, 2017), „Twórczości” (1994, 1998), miesięczniku „Twój Styl” (1995-96; tu felietony z cyklu ''Przekornie o książkach''), poznańskim „Kurierze Czytelniczym. Megaron” (1997-2000; tu kontynuacja rubryki ''Noty Knoty''), w piśmie „FA-art” (1998-2000), „Nowych Książkach” (1999-2004), dodatku „Gazety Wyborczej” pt. „Wysokie Obcasy” (1999-2011; tu <nowiki>m.in</nowiki>. felietony z cyklu ''W tenisówkach''), krakowskim kwartalniku feministycznym „Zadra” (od 1999), „Res Publice Nowej” (2001-2007; tu <nowiki>m.in</nowiki>. cykl felietonów ''Z drugiej ręki''), „Krytyce Politycznej” (od 2002)'', ''„Gazecie Wyborczej” (od 2005), „Rzeczpospolitej” (od 2005), „Tekstach Drugich” (2016). W 2000 wchodziła w skład jury Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W 2003 została członkinią zespołu redakcyjnego „Krytyki Politycznej” i działaczką lewicowego środowiska, związanego z tym kwartalnikiem. W tymże roku była współzałożycielką partii Zieloni 2004 (przez pewien czas wchodziła w skład Sądu Koleżeńskiego). Również w 2003 otrzymała Okulary Równości przyznane przez Pełnomocniczkę Rządu RP do spraw Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn za „wieloletnią walkę ze szkodliwymi stereotypami”. W 2004 uzyskała stopień doktora na podstawie rozprawy ''Czytając Polskę. Literatura po roku 1989 wobec dylematów nowoczesności'','' ''obronionej na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu (promotor prof. Przemysław Czapliński). Współpracowała z Telewizją Polską (TVP): w 2001-04 w programie TVP 1 prowadziła z Tomaszem Łubieńskim i Witoldem Beresiem rozmowy o nowościach literackich pt. ''Dobre Książki'', przeniesione w 2005 do kanału Kultura pt. ''Lepsze Książki'' i kontynuowane do 2007 z udziałem innych krytyków, <nowiki>m.in</nowiki>. Sławomira Sierakowskiego i Cezarego Michalskiego. W 2005 została członkiem Zarządu Stowarzyszenia im. S. Brzozowskiego. W 2008-09 wchodziła w skład jury Nagrody Literackiej Nike. W związanym z „Krytyką Polityczną” Instytucie Studiów Zaawansowanych prowadziła zajęcia, a felietony publikowała od 2013 na portalu internetowym „Dziennik Opinii”. Mieszka w Warszawie.
+
<ul>
 +
<li>Ank. 2008, 2009.</li>
 +
<li> Wywiady: Piski i gwizdy Marsjan. Rozm.: J. Gola, B. Warkocki. „Pro Arte” 1999 nr 11 [dot. feminizmu]; Kawa na ławę. Rozm. K. Bielas. „Gaz. Wybor.” 2001 nr 219 [dot. . Karoca z dyni]; Nie ma równości. Rozm. K. E. Zdanowicz. „Kultura” 2002 [nr] listopad; W drodze do raju. Rozm. P. Najsztub. „Przekrój” 2010 nr 25 [dot. m.in. feminizmu]; Wolę kolację z Kaczyńskim. Rozm. R. Mazurek. „Rzeczpospolita” 2010 nr 165; Nasza ukochana cywilizacja śmierci. Rozmowa z Kingą Dunin i Ignacym Karpowiczem. Rozm. D. Wodecka. „Gaz. Wybor.” 2013 nr 131 [dot. m.in. książki I. Karpowicza „ości”]; Czasem trzeba zatańczyć disco polo. Rozm. R. Mazurek. „Dz. Gaz. Prawna” 2017 nr 169.</li>
 +
</ul>
  
 +
[[#tworczosc|Powrót na górę&uarr;]]
  
 +
===Ogólne===
  
TWÓRCZOŚĆ
+
<ul>
 +
<li> H. DOŁĘGA-HERZOG: Językowe środki perswazji w felietonach Kingi Dunin. W: Przeszłość odległa i bliska. Pozn. 2000.</li>
 +
<li> J. GONDOWICZ: Sny Kingi Dunin. „Nowe Książ.” 2000 nr 7 [m.in. o krytyce lit. K. Dunin].</li>
 +
<li> A. TATARKIEWICZ: Liberum veto. Z czym do Europy?. „Przegląd” 2002 nr 11 [dot. cyklu felietonów „Z drugiej ręki”].</li>
 +
<li> Ż. KOPCIK: Retoryka wypowiedzi feministycznych. „Zesz. Studenckiego Ruchu Naukowego” 2003 nr 8 [dot. cyklu felietonów „W tenisówkach”].</li>
 +
<li> I. STOKFISZEWSKI: Zakładnicy zużytych symboli. „Kryt. Polit.” 2005 nr 9/10.</li>
 +
<li> D. NOWACKI: Kto im dał skrzydła. Uwagi o prozie, dramacie i krytyce. (2001-2010). Katow. 2011, passim.</li>
 +
<li> D. KOZICKA: Krytyczne (nie)porządki. Studia o współczesnej krytyce literackiej w Polsce. Kr. 2012, passim.</li>
 +
<li> M. MAZUŚ: Papieżyca. „Polityka” 2014 nr 42.</li>
 +
<li> M. NARBUTT: Romans w stylu gender. „wSieci” 2014 nr 42 [dot. też I. Karpowicza].</li>
 +
<li> P. ŚLIWIŃSKI: Skandal nowej generacji. „Tyg. Powsz.” 2014 nr 41 [dot. też I. Karpowicza].</li>
 +
</ul>
  
 +
[[#tworczosc|Powrót na górę&uarr;]]
  
 +
===Tao gospodyni domowej===
  
1.''' '''T<nowiki>ao gospodyni domowej. [Szkice</nowiki>]. Wwa: Open 1996, 78 s.
+
<ul>
 +
<li> M. MIŁKOWSKI. „Wiad. Kult.” 1996 nr 42.</li>
 +
<li> M. SZPAKOWSKA: Lesbijki nie kąsają psów. „Twórczość” 1996 nr 10.</li>
 +
<li> A. ZEMBRZUSKA: W Jejlandii. „Odra” 1997 nr 3.</li>
 +
</ul>
  
<nowiki>Zawiera m.in. felietony: Polka feministyczna [dot. m.in. M. Musierowicz]; Kogutek czy kurka? [dot. literatury pisanej przez kobiety].</nowiki>
+
[[#tworczosc|Powrót na górę&uarr;]]
  
2.''' '''<nowiki>Tabu. [Powieść]. Wwa: W.A.B. 1998, 245 s.</nowiki>
+
===Tabu===
  
Nominacja do Paszportu „Polityki” (łącznie z poz. 3). – Dopisek do powieści: Prawdziwe zakończenie „Tabu”. „OŚKA” 1999 nr 1 s. 32.  
+
<ul>
 +
<li> A. ARASZKIEWICZ: Strategia motyla. „Res Publica Nowa” 1998 nr 11.</li>
 +
<li> H. BALTYN: „Na Bródnie jest nudno...” „Nowe Książ.” 1998 nr 11.</li>
 +
<li> K. MASŁOŃ: Wciąż te same klocki. „Rzeczpospolita” 1998 nr 235.</li>
 +
<li> M. MIZURO: Zawieszenie. „FA-art” 1998 nr 4.</li>
 +
<li> K. SZCZUKA: Młodość, miłość, tabu. „Gaz. Wybor.” 1998 nr 217.</li>
 +
<li> O. TOKARCZUK: Kilka zwykłych prawd. „Charaktery” 1998 nr 11.</li>
 +
<li> A. ARASZKIEWICZ, K. SZCZUKA: Dojrzewający podmiot kobiecy. „Tabu” – ciąg dalszy. „OŚKA” 1999 nr 1.</li>
 +
<li> I. KIEŁTYK: Czy Tabu – to „tabu”. „Poradnik Bibliotekarza” 1999 nr 11.</li>
 +
<li> B. LIMANOWSKA: Tabu. Postscriptum. „OŚKA” 1999 nr 1.</li>
 +
<li> T. MERTA: Powieść z happy endem. Bohaterka „Tabu” szuka moralnych wskazówek wyłącznie we własnym wnętrzu. „Życie” 1999 nr 41.</li>
 +
<li> E. NOWACKA: Na receptariuszu. „Guliwer” 1999 nr 2.</li>
 +
<li> K. ZAK: Trzęsienie sumień?. „Tygiel Kult.” 1999 nr 4/6.</li>
 +
</ul>
  
3.''' '''<nowiki>Obciach. [Powieść]. Wwa: W.A.B. 1999, 242 s. Wyd. 2 tamże 2005.</nowiki>
+
[[#tworczosc|Powrót na górę&uarr;]]
  
Nominacja do Paszportu „Polityki” (łącznie z poz. 2).
+
===Obciach===
  
4.''' '''<nowiki>Adam Wiedemann. [Szkic]. [Ws</nowiki>tęp:] K. Dunin.<nowiki> [Przeł.:] M. Lami. Kr.: Villa Decius. Arbeitsgruppe </nowiki>Literatur Polska 2000, 2000, 18 s. Wyd. nast. tamże 2001.
+
<ul>
 +
<li> M. NOWAK: Wykroczenia. „Gaz. Wybor.” 1999 nr 295.</li>
 +
<li> I. KIEŁTYK: Ob-ciach [sic!]. „Poradnik Bibliotekarza” 2000 nr 3.</li>
 +
<li> M. MIZURO: Głaz w ogródku bajek. „FA-art” 1999 nr 4.</li>
 +
<li> P. CZAPLIŃSKI: Tezy prozą. „Polityka” 2000 nr 3, przedr. pt. Irytująca normalność w tegoż: Ruchome marginesy. Kr. 2002.</li>
 +
<li> B. TYLICKA: Targowisko względności. „Nowe Książ.” 2000 nr 3.</li>
 +
<li> K. SZCZUKA: „Chcę mieć mamę!”. „Gaz. Wybor.” 2000 nr 14 dod. „Książki” nr 1.</li>
 +
<li> E. WINIECKA: Prawdziwa historia Czerwonego Kapturka. „Pro Arte” 2000 nr 13.</li>
 +
</ul>
  
Tekst w jęz. niem. – Zawiera także przekł. fragm. twórczości A. Wiedemanna oraz fragm. wypowiedzi krytyków o pisarzu.
+
[[#tworczosc|Powrót na górę&uarr;]]
  
5.''' '''Janusz Rudnicki. <nowiki>[Szkic]. [Wstęp:] B. Chmiel, K. Dunin.</nowiki><nowiki> [Przeł.:] B. Karren. </nowiki>Kr.: Villa Decius. Arbeitsgruppe Literatur Polska 2000, 2000, 18 s.
+
===Karoca z dyni===
  
Tekst w jęz. niem. – Zawiera także przekł. fragm. twórczości J. Rudnickiego oraz fragm. wypowiedzi krytyków o pisarzu.
+
<ul>
 +
<li> J. GONDOWICZ: Jedzie, jedzie nasz Kopciuszko. „Nowe Książ.” 2001 nr 5.</li>
 +
<li> I. IWASIÓW: Co nas zbawi. „Zadra” 2001 nr 1.</li>
 +
<li> M. KĘSIK: Mamy papieża? „FA-art” 2001 nr 3.</li>
 +
<li> A. SPÓLNA: Przymierzanie pantofelków. „Mies. Prowincjonalny” 2001 nr 9/10.</li>
 +
<li> L. SZARUGA: Stan krytyczny (5). „Prz. Polit.” 2001 nr 52/53.</li>
 +
<li> K. SZCZUKA: Kopciuszek prawdę ci powie. „Gaz. Wybor.” 2001 nr 6 dod. „Mag. z Książkami”.</li>
 +
<li> K. UNIŁOWSKI: Być Kopciuszkiem. „Res Publica Nowa” 2001 nr 5, przedr. rozszerz. w tegoż: Koloniści i koczownicy. Kr. 2002, polem.: K. DUNIN: Dys-sens, konsens i non-sens. „FA-art” 2001 nr 4.</li>
 +
<li> J. MUELLER: Karoca Dunin. (Monodram wewnętrzny w trzech odsłonach). „Studium” 2002 nr 1.</li>
 +
<li> B. WARKOCKI: Karoca z dyn(i)amitem. „Polonistyka” 2002 nr 2.</li>
 +
<li> Zob. też Wywiady.</li>
 +
</ul>
  
6.''' '''<nowiki>Karoca z dyni. [Szkice]. Wwa: Sic! 2000, 170 s.</nowiki>
+
[[#tworczosc|Powrót na górę&uarr;]]
  
Zawartość<nowiki>: Karoca z dyni [wstęp]; Świat Kopciuszka [</nowiki><nowiki>m.in</nowiki>. postaci Barbary Niechcicowej z „Nocy i dni”]; U wrót pałacu<nowiki>; Kopciuszek, książę DyDo i wolność [d</nowiki>ot.<nowiki> obrazu literatury i kultury po 1989]; Nóżka i pantofelek [</nowiki>dot. <nowiki>m.in</nowiki>. powieści „Esther” S. Chwina i wierszy A. <nowiki>Wiedemanna]; Prawdziwa matka; Gdzie jest tata? [dot. portretów mężczyzn w prozie po r. 1989]</nowiki>; Zakończenie.
+
===Czego chcecie ode mnie, „Wysokie Obcasy”===
  
Nominacja do finału Nagrody Lit. Nike w 2001, nagroda magazynu kult. TVP ''Pegaz'' w 2002.
+
<ul>
 +
<li> M. CUBER: Zadyszka. „Odra” 2003 nr 11.</li>
 +
<li> I. IWASIÓW: Zszywka. „Nowe Książ.” 2003 nr 4.</li>
 +
<li> M. KOBUS: Tenisówki kontra wysokie obcasy. „Pogranicza” 2003 nr 2.</li>
 +
<li> B. KOZAK. „Zadra” 2003 nr 4/1.</li>
 +
<li> K. SOŁODUCHA: Jatka w damskiej toalecie. „FA-art” 2003 nr 3/4 [dot. też: J. Bator: Feminizm, modernizm, psychoanaliza; A. Graff: Świat bez kobiet].</li>
 +
<li> M. MIZURO: Felieton jest kobietą. „Teka” 2004 nr 1 [dot. też: I. Filipiak: Kultura obrażonych].</li>
 +
</ul>
  
7.''' '''Czego chcecie ode mnie, „<nowiki>Wysokie Obcasy’’. [Felietony]. Wwa: Sic! 2002, 271 s.</nowiki>
+
[[#tworczosc|Powrót na górę&uarr;]]
  
Druk. uprzednio <nowiki>m.in</nowiki>. na łamach „Wysokich Obcasów”, „Res Publiki Nowej” i „Zadry”. – Zawiera felietony w działach: Czego chcecie ode mnie, „Wysokie Obcasy”; Suknia i kuchnia; W jednym domku; Strażnicy świętej różnicy; Jak być równym facetem; Rodzina bez ślubu i alimentów; Brzuch i władza; Cywilizowanie wolności; Kobieta publiczna; Kultura i makulatura; Czy jestem feministką?; Marzenie.
+
===Czytając Polskę===
  
8.''' '''Czytając Polskę. Literatura polska po 1989 roku wobec dylematów nowoczesności. Wwa: W.A.B. 2004, 302 s.
+
<ul>
 +
<li> Z. ŁAPIŃSKI: Czytając siebie i innych. „Res Publica Nowa” 2004 nr 4.</li>
 +
<li> P. MACKIEWICZ: Szukając zwierciadła. „FA- art” 2004 nr 3/4.</li>
 +
<li> A. MORAWIEC: Współczesna metapowieść o Polsce. „Nowe Książ.” 2004 nr 9.</li>
 +
<li> M. PIETRZAK: Czytając Dunin. „FA-art” 2004 nr 3/4.</li>
 +
<li> A. BAGŁAJEWSKI: Literatura i duch czasów. „Twórczość” 2005 nr 1.</li>
 +
<li> I. KOWALCZYK: Czytając – wraz z Kingą Dunin – Polskę. „Czas Kult.” 2005 nr 1.</li>
 +
<li> E. KRASKOWSKA: Kinga Dunin czyta Polskę. „Teksty Drugie” 2005 nr 5.</li>
 +
<li> C. MICHALSKI: Czy świat może mieć dobre zakończenie? „Krytyka Polit.” 2005 nr 7/8.</li>
 +
<li> J. ORSKA: Czytając literaturę. „Odra” 2005 nr 2.</li>
 +
</ul>
  
Wyd. jako dokument elektroniczny: Wwa: W.A.B. 2004, plik w formacie PDF.
+
[[#tworczosc|Powrót na górę&uarr;]]
  
Rozprawa doktorska.
+
===[zadyma]===
  
Zawiera szkice: Cz.1. Zanim zaczniemy czytać: I. Czego możemy dowiedzieć się o społeczeństwie z literatury; II. Reguły i zasady mojej dowolnej interpretacji; III. Miejsce, z którego czytam. <nowiki>Cz. 2. Czytając Polskę: Jak przed wojną [dot. m.in.: T. Lubkiewicz-Urbanowicz: Boża podszewka]; Pół wieku w czyśćcu; Wolność, nie-wolność, po-wolność.</nowiki>
+
<ul>
 +
<li> A. GUMKOWSKA: Kinga Dunin alias zadymiara. „Tekstualia” 2007 nr 3.</li>
 +
<li> A. PODBIELSKA: Trzeba klepać dalej: Kinga Dunin „Zadyma”. „Pro Arte” 2007 nr 24.</li>
 +
<li> K. TOMASIK: Zadymiara polskiego dyskursu. „Nowe Książ.” 2007 nr 7.</li>
 +
<li> B. WARKOCKI: Trudno żyć bez ruchu. „Pogranicza” 2007 nr 5.</li>
 +
</ul>
  
9. Mary – <nowiki>koszmary. Scenariusz filmu krótkometrażowego. [Współaut.:] S. Sierakowski. </nowiki>Reż.: Y. Bartana. Polska, Izrael 2007.
+
[[#tworczosc|Powrót na górę&uarr;]]
  
10.''' '''<nowiki>[z</nowiki><nowiki>adyma]. [Felietony]. Kr.: WL 2007, 223 s.</nowiki>
+
===Kochaj i rób===
  
Druk. na łamach dodatku „Gaz. Wybor.” pt. „Wysokie Obcasy” w 2002-2006. – Zawiera felietony w działach: Kung-fu; Rozdoić kozła; Zrobieni na niebiesko; Kartoflania.
+
<ul>
 +
<li> K. KASPRZAK. [on-line] [dostęp 3 czerwca 2016]. Dostępny w Internecie: [http://kuznia.art.pl/recenzje/525-kochaj-i-rob-kinga-dunin.html http://kuznia.art.pl/recenzje/525-kochaj-i-rob-kinga-dunin.html].</li>
 +
</ul>
  
11. Kochaj i rób. Współpraca: S. Sierakowski. Wwa: Wydawn. „Krytyki Polit.” 2011, 253 s.'' Ser. Publicystyczna''.
+
[[#tworczosc|Powrót na górę&uarr;]]
 +
</div id='secondary'>
  
Wyd. jako dokument elektroniczny: Wwa: Wydawn. „Krytyki Polit.” 2013, plik w formacie EPUB, MOBI, ''Seria Publicystyczna.''
+
<div class='author'>Katarzyna Batora</div>
  
Szkice i felietony druk. wcześniej gł. na łamach dodatku „Gaz. Wybor.” pt. „Wysokie Obcasy” w l. 2004-2010 oraz w „Krytyce Polit.” i dodatku „Dziennika” pt. „Europa”, a także rozmowy, które przeprowadził z K. Dunin S. Sierakowski. – Zawiera rozdziały: Kinga, skąd ty się wzięłaś?; Empatia, cierpienie i nadmiar rozkoszy; Kochaj i rób, co chcesz; Wspólnota i fiu bździu; Etyka związków poligamicznych w kapitalizmie; Pochwała eugeniki; Moralność i polityka.
+
</div> <!-- all -->
 
+
 
+
 
+
Praca redakcyjna
+
 
+
 
+
 
+
1.''' '''Cudze problemy. O ważności tego, co nieważne. Analiza dyskursu publicznego w Polsce. Praca zbiorowa. Pod red. M. Czyżewskiego, K. Dunin, A. Piotrowskiego. Wwa: Ośrodek Badań Społ. 1991, 270 s. Wyd. 2 Wwa: Wydawn. Akademickie i Profesjonalne 2010. ''Bibl''.'' Dyskursu Publ''.
+
 
+
Zawiera też teksty K. Dunin.
+
 
+
 
+
 
+
OPRACOWANIA (wybór)
+
 
+
 
+
 
+
Ank. 2008, 2009. – Wywiady: <nowiki>Piski i gwizdy Marsjan. Rozm.: J. Gola, B. Warkocki. „Pro Arte” 1999 nr 11 [dot. feminizmu]; </nowiki><nowiki>Kawa na ławę. Rozm. K. Bielas. „Gaz. Wybor.” 2001 nr 219 [dot. gł. Karoca z dyni]; </nowiki><nowiki>Nie ma równości. Rozm. K. E. Zdanowicz. „Kultura” 2002 [nr] listopad</nowiki>; W drodze do raju. Rozm. P. Najsztub. „<nowiki>Przekrój” 2010 nr 25 [dot. m.in. feminizmu]; </nowiki>Wolę kolację z Kaczyńskim. Rozm. R. Mazurek. „Rzeczpospolita” 2010 nr 165; Nasza ukochana cywilizacja śmierci. Rozmowa z Kingą Dunin i Ignacym Karpowiczem. Rozm. D. Wodecka. „Gaz. Wybor.” 2013 nr 131<nowiki> [dot. m.in. książki I. Karpowicza </nowiki>„ości”]; Czasem trzeba zatańczyć disco polo. Rozm. R. Mazurek. „Dz. Gaz. Prawna” 2017 nr 169.
+
 
+
Ogólne: <nowiki>H. DOŁĘGA-HERZOG: Językowe środki perswazji w felietonach Kingi Dunin. W: Przeszłość odległa i bliska. Pozn. 2000. – J. GONDOWICZ: Sny Kingi Dunin. „Nowe Książ.” 2000 nr 7 [m.in. o krytyce lit. K. Dunin]. – </nowiki><nowiki>A. TATARKIEWICZ: Liberum veto. Z czym do Europy?. „Przegląd” 2002 nr 11 [dot. cyklu felietonów „Z drugiej ręki”]. – Ż. KOPCIK: Retoryka wypowiedzi feministycznych. „Zesz. Studenckiego Ruchu Naukowego” 2003 nr 8 [dot. cyklu felietonów „W tenisówkach”]. – </nowiki>I. STOKFISZEWSKI: Zakładnicy zużytych symboli. „Kryt. Polit.” 2005 nr 9/10. – D. NOWACKI: Kto im dał skrzydła. Uwagi o prozie, dramacie i krytyce. (2001-2010). Katow. 2011, passim. – D. KOZICKA: Krytyczne (nie)porządki. Studia o współczesnej krytyce literackiej w Polsce. Kr. 2012, passim. – M. MAZUŚ: Papieżyca. „Polityka” 2014 nr 42. – <nowiki>M. NARBUTT: Romans w stylu gender. „wSieci” 2014 nr 42 [dot. też I. Karpowicza]. – P. ŚLIWIŃSKI: Skandal nowej generacji. „Tyg. Powsz.” 2014 nr 41 [dot. też I. Karpowicza].</nowiki>
+
 
+
Tao gospodyni domowej (poz. 1): M. MIŁKOWSKI. „Wiad. Kult.” 1996 nr 42. – M. SZPAKOWSKA: Lesbijki nie kąsają psów. „Twórczość” 1996 nr 10. – A. ZEMBRZUSKA: W Jejlandii. „Odra” 1997 nr 3.
+
 
+
Tabu (poz. 2): A. ARASZKIEWICZ: Strategia motyla. „Res Publica Nowa” 1998 nr 11. – H. BALTYN: „Na Bródnie jest nudno...” „Nowe Książ.” 1998 nr 11. – K. MASŁOŃ: Wciąż te same klocki. „Rzeczpospolita” 1998 nr 235. – M. MIZURO: Zawieszenie. „FA-art” 1998 nr 4. – K. SZCZUKA: Młodość, miłość, tabu. „Gaz. Wybor.” 1998 nr 217. – O. TOKARCZUK: Kilka zwykłych prawd. „Charaktery” 1998 nr 11. – A. ARASZKIEWICZ, K. SZCZUKA: Dojrzewający podmiot kobiecy. „Tabu” – ciąg dalszy. „OŚKA” 1999 nr 1. – I. KIEŁTYK: Czy Tabu – to „tabu”. „Poradnik Bibliotekarza” 1999 nr 11. – B. LIMANOWSKA: Tabu. Postscriptum. „OŚKA” 1999 nr 1. – T. MERTA: Powieść z happy endem. Bohaterka „Tabu” szuka moralnych wskazówek wyłącznie we własnym wnętrzu. „Życie” 1999 nr 41. – E. NOWACKA: Na receptariuszu. „Guliwer” 1999 nr 2. – K. ZAK: Trzęsienie sumień?. „Tygiel Kult.” 1999 nr 4/6.
+
 
+
Obciach (poz. 3): <nowiki>M. NOWAK: Wykroczenia. „Gaz. Wybor.” 1999 nr 295. – I. KIEŁTYK: Ob-ciach [sic!]. „Poradnik Bibliotekarza” 2000 nr 3. – </nowiki>M. MIZURO: Głaz w ogródku bajek. „FA-art” 1999 nr 4. – P. CZAPLIŃSKI: Tezy prozą. „Polityka” 2000 nr 3, przedr. pt. Irytująca normalność w tegoż: Ruchome marginesy. Kr. 2002. – B. TYLICKA: Targowisko względności. „Nowe Książ.” 2000 nr 3. – K. SZCZUKA: „Chcę mieć mamę!”. „Gaz. Wybor.” 2000 nr 14 dod. „Książki” nr 1. – E. WINIECKA: Prawdziwa historia Czerwonego Kapturka. „Pro Arte” 2000 nr 13.
+
 
+
Karoca z dyni (poz. 6): J. GONDOWICZ: Jedzie, jedzie nasz Kopciuszko. „Nowe Książ.” 2001 nr 5. – I. IWASIÓW: Co nas zbawi. „Zadra” 2001 nr 1. – M. KĘSIK: Mamy papieża? „FA-art” 2001 nr 3. – A. SPÓLNA: Przymierzanie pantofelków. „Mies. Prowincjonalny” 2001 nr 9/10. – L. SZARUGA: Stan krytyczny (5). „Prz. Polit.” 2001 nr 52/53. – K. SZCZUKA: Kopciuszek prawdę ci powie. „Gaz. Wybor.” 2001 nr 6 dod. „Mag. z Książkami”. – K. UNIŁOWSKI: Być Kopciuszkiem. „Res Publica Nowa” 2001 nr 5, przedr. rozszerz. w tegoż: Koloniści i koczownicy. Kr. 2002, polem.: K. DUNIN: Dys-sens, konsens i non-sens. „FA-art” 2001 nr 4. – J. MUELLER: Karoca Dunin. (Monodram wewnętrzny w trzech odsłonach). „Studium” 2002 nr 1. – B. WARKOCKI: Karoca z dyn(i)amitem. „Polonistyka” 2002 nr 2. – Zob. też Wywiady.
+
 
+
Czego chcecie ode mnie, „Wysokie Obcasy” (poz. 7): M. CUBER: Zadyszka. „Odra” 2003 nr 11. – I. IWASIÓW: Zszywka. „Nowe Książ.” 2003 nr 4. – M. KOBUS: Tenisówki kontra wysokie obcasy. „Pogranicza” 2003 nr 2. – B. KOZAK. „Zadra” 2003 nr 4/1. – K. SOŁODU<nowiki>CHA: Jatka w damskiej toalecie. „FA-art” 2003 nr 3/4 [dot. też: J. Bator: Feminizm, modernizm, psychoanaliza; A. Graff: Świat bez kobiet]. – </nowiki>M. MIZURO: Felieton jest kobietą. „Teka” 2004 <nowiki>nr 1 [dot. też: I. Filipiak: Kultura obrażonych].</nowiki>
+
 
+
Czytając Polskę (poz. 8): Z. ŁAPIŃSKI: Czytając siebie i innych. „Res Publica Nowa” 2004 nr 4. – P. MACKIEWICZ: Szukając zwierciadła. „FA- art” 2004 nr 3/4. – A. MORAWIEC: Współczesna metapowieść o Polsce. „Nowe Książ.” 2004 nr 9. – M. PIETRZAK: Czytając Dunin. „FA-art” 2004 nr 3/4. – A. BAGŁAJEWSKI: Literatura i duch czasów. „Twórczość” 2005 nr 1. – I. KOWALCZYK: Czytając – wraz z Kingą Dunin – Polskę. „Czas Kult.” 2005 nr 1. – E. KRASKOWSKA: Kinga Dunin czyta Polskę. „Teksty Drugie” 2005 nr 5. – C. MICHALSKI: Czy świat może mieć dobre zakończenie? „Krytyka Polit.” 2005 nr 7/8. – J. ORSKA: Czytając literaturę. „Odra” 2005 nr 2.
+
 
+
<nowiki>[z</nowiki>adyma] (poz. 10): A. GUMKOWSKA: Kinga Dunin alias zadymiara. „Tekstualia” 2007 nr 3. – A. PODBIELSKA: Trzeba klepać dalej: Kinga Dunin „Zadyma”. „Pro Arte” 2007 nr 24. – K. TOMASIK: Zadymiara polskiego dyskursu. „Nowe Książ.” 2007 nr 7. – B. WARKOCKI: Trudno żyć bez ruchu. „Pogranicza” 2007 nr 5.
+
 
+
Kochaj i rób<nowiki> (poz. 11): K. KASPRZAK. [on</nowiki>-<nowiki>line] [dostęp 3 czerwca 2016]. Dostępny w Internecie: </nowiki>[http://kuznia.art.pl/recenzje/525-kochaj-i-rob-kinga-dunin.html http://kuznia.art.pl/recenzje/525-kochaj-i-rob-kinga-dunin.html]. 
+
 
+
                      Katarzyna Batora
+

Wersja z 11:06, 15 lut 2018

ur. 1954

Pełna forma nazwiska: Dunin-Horkawicz.

Pseud.: KiD; kid.

Krytyk literacki, prozaiczka, publicystka.

Spis treści

BIOGRAM

Urodzona 25 kwietnia 1954 w Łodzi; córka Janusza Dunin-Horkawicza, polonisty i bibliotekoznawcy, profesora Uniwersytetu Łódzkiego, i Cecylii z domu Jastrzębskiej, również polonistki i bibliotekoznawczyni. Uczyła się w szkole podstawowej w Łodzi, a następnie od 1969 w IV Liceum Ogólnokształcącym im. E. Szczanieckiej. Po zdaniu matury zaczęła w 1973 studiować socjologię kultury na Uniwersytecie Łódzkim; w 1977 uzyskała magisterium. Uczestniczyła w działalności opozycji demokratycznej. W 1977 podjęła współpracę z Komitetem Obrony Robotników (KOR) oraz z Niezależną Oficyną Wydawniczą. Zajmowała się dystrybucją i sprzedażą niezależnej prasy oraz książek. Była z tego powodu represjonowana przez służby bezpieczeństwa PRL. Brała także udział w organizacji i spotkaniach Uniwersytetu Latającego oraz Studenckiego Komitetu Solidarności (SKS). Na początku lat osiemdziesiątych zamieszkała w Warszawie. Wyszła za mąż za Sergiusza Kowalskiego, socjologa i publicystę, działacza opozycji (rozwód 1994). Po ogłoszeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 została internowana wraz z mężem, a pięciomiesięcznego syna, Stanisława Dunin-Horkawicza, umieszczono w domu dziecka; po krótkim czasie została zwolniona. W 1984-2012 prowadziła zajęcia oraz wykładała socjologię medycyny w Instytucie Medycyny Społecznej Akademii Medycznej (później Warszawski Uniwersytet Medyczny) w Warszawie. Po 1989 związała się z ruchem feministycznym. Debiutowała w 1991 artykułami na temat dyskursu publicznego w Polsce, zamieszczonymi w książce zbiorowej pt. Cudze problemy, której była współredaktorką. Liczne eseje, recenzje, noty publikowała m.in. w dodatku literackim „Życia Warszawy” pt. „Ex Libris” (1992-96); tu m.in. ogłosiła tekst pt. Literatura polska czy literatura w Polsce (1994 nr 48), który rozpoczął dyskusje nad stanem literatury polskiej, a także prowadziła rubrykę Noty Knoty,informującą o nowościach wydawniczych (podp.: KiD, kid). Artykuły literackie i społeczne oraz recenzje i felietony drukowała nadto w „Dialogu” (1994, 1997, 2009, 2015, 2017), „Twórczości” (1994, 1998), miesięczniku „Twój Styl” (1995-96; tu felietony z cyklu Przekornie o książkach), poznańskim „Kurierze Czytelniczym. Megaron” (1997-2000; tu kontynuacja rubryki Noty Knoty), w piśmie „FA-art” (1998-2000), „Nowych Książkach” (1999-2004), dodatku „Gazety Wyborczej” pt. „Wysokie Obcasy” (1999-2011; tu m.in. felietony z cyklu W tenisówkach), krakowskim kwartalniku feministycznym „Zadra” (od 1999), „Res Publice Nowej” (2001-2007; tu m.in. cykl felietonów Z drugiej ręki), „Krytyce Politycznej” (od 2002), „Gazecie Wyborczej” (od 2005), „Rzeczpospolitej” (od 2005), „Tekstach Drugich” (2016). W 2000 wchodziła w skład jury Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W 2003 została członkinią zespołu redakcyjnego „Krytyki Politycznej” i działaczką lewicowego środowiska, związanego z tym kwartalnikiem. W tymże roku była współzałożycielką partii Zieloni 2004 (przez pewien czas wchodziła w skład Sądu Koleżeńskiego). Również w 2003 otrzymała Okulary Równości przyznane przez Pełnomocniczkę Rządu RP do spraw Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn za „wieloletnią walkę ze szkodliwymi stereotypami”. W 2004 uzyskała stopień doktora na podstawie rozprawy Czytając Polskę. Literatura po roku 1989 wobec dylematów nowoczesności,obronionej na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu (promotor prof. Przemysław Czapliński). Współpracowała z Telewizją Polską (TVP): w 2001-04 w programie TVP 1 prowadziła z Tomaszem Łubieńskim i Witoldem Beresiem rozmowy o nowościach literackich pt. Dobre Książki, przeniesione w 2005 do kanału Kultura pt. Lepsze Książki i kontynuowane do 2007 z udziałem innych krytyków, m.in. Sławomira Sierakowskiego i Cezarego Michalskiego. W 2005 została członkiem Zarządu Stowarzyszenia im. S. Brzozowskiego. W 2008-09 wchodziła w skład jury Nagrody Literackiej Nike. W związanym z „Krytyką Polityczną” Instytucie Studiów Zaawansowanych prowadziła zajęcia, a felietony publikowała od 2013 na portalu internetowym „Dziennik Opinii”. Mieszka w Warszawie.

TWÓRCZOŚĆ

  1. Tao gospodyni domowej. [Szkice]. Wwa: Open 1996, 78 s.
  2. Zawiera m.in. felietony: Polka feministyczna [dot. m.in. M. Musierowicz]; Kogutek czy kurka? [dot. literatury pisanej przez kobiety].

  3. Tabu. [Powieść]. Wwa: W.A.B. 1998, 245 s.
  4. Nominacja do Paszportu „Polityki” (łącznie z poz. 3). – Dopisek do powieści: Prawdziwe zakończenie „Tabu”. „OŚKA” 1999 nr 1 s. 32.

  5. Obciach. [Powieść]. Wwa: W.A.B. 1999, 242 s. Wyd. 2 tamże 2005.
  6. Nominacja do Paszportu „Polityki” (łącznie z poz. 2).

  7. Adam Wiedemann. [Szkic]. [Wstęp:] K. Dunin. [Przeł.:] M. Lami. Kr.: Villa Decius. Arbeitsgruppe Literatur Polska 2000, 2000, 18 s. Wyd. nast. tamże 2001.
  8. Tekst w jęz. niem. – Zawiera także przekł. fragm. twórczości A. Wiedemanna oraz fragm. wypowiedzi krytyków o pisarzu.

  9. Janusz Rudnicki. [Szkic]. [Wstęp:] B. Chmiel, K. Dunin. [Przeł.:] B. Karren. Kr.: Villa Decius. Arbeitsgruppe Literatur Polska 2000, 2000, 18 s.
  10. Tekst w jęz. niem. – Zawiera także przekł. fragm. twórczości J. Rudnickiego oraz fragm. wypowiedzi krytyków o pisarzu.

  11. Karoca z dyni. [Szkice]. Wwa: Sic! 2000, 170 s.
  12. Zawartość: Karoca z dyni [wstęp]; Świat Kopciuszka [m.in. postaci Barbary Niechcicowej z „Nocy i dni”]; U wrót pałacu; Kopciuszek, książę DyDo i wolność [dot. obrazu literatury i kultury po 1989]; Nóżka i pantofelek [dot. m.in. powieści „Esther” S. Chwina i wierszy A. Wiedemanna]; Prawdziwa matka; Gdzie jest tata? [dot. portretów mężczyzn w prozie po r. 1989]; Zakończenie.

    Nominacja do finału Nagrody Lit. Nike w 2001, nagroda magazynu kult. TVP Pegaz w 2002.

  13. Czego chcecie ode mnie, „Wysokie Obcasy’’. [Felietony]. Wwa: Sic! 2002, 271 s.
  14. Druk. uprzednio m.in. na łamach „Wysokich Obcasów”, „Res Publiki Nowej” i „Zadry”. – Zawiera felietony w działach: Czego chcecie ode mnie, „Wysokie Obcasy”; Suknia i kuchnia; W jednym domku; Strażnicy świętej różnicy; Jak być równym facetem; Rodzina bez ślubu i alimentów; Brzuch i władza; Cywilizowanie wolności; Kobieta publiczna; Kultura i makulatura; Czy jestem feministką?; Marzenie.

  15. Czytając Polskę. Literatura polska po 1989 roku wobec dylematów nowoczesności. Wwa: W.A.B. 2004, 302 s.
  16. Wyd. jako dokument elektroniczny: Wwa: W.A.B. 2004, plik w formacie PDF.

    Rozprawa doktorska.

    Zawiera szkice: Cz.1. Zanim zaczniemy czytać: I. Czego możemy dowiedzieć się o społeczeństwie z literatury; II. Reguły i zasady mojej dowolnej interpretacji; III. Miejsce, z którego czytam. – Cz. 2. Czytając Polskę: Jak przed wojną [dot. m.in.: T. Lubkiewicz-Urbanowicz: Boża podszewka]; Pół wieku w czyśćcu; Wolność, nie-wolność, po-wolność.

  17. Mary – koszmary. Scenariusz filmu krótkometrażowego. [Współaut.:] S. Sierakowski. Reż.: Y. Bartana. Polska, Izrael 2007.
  18. [[#[zadyma]|[zadyma]]]. [Felietony]. Kr.: WL 2007, 223 s.
  19. Druk. na łamach dodatku „Gaz. Wybor.” pt. „Wysokie Obcasy” w 2002-2006. – Zawiera felietony w działach: Kung-fu; Rozdoić kozła; Zrobieni na niebiesko; Kartoflania.

  20. Kochaj i rób. Współpraca: S. Sierakowski. Wwa: Wydawn. „Krytyki Polit.” 2011, 253 s. Ser. Publicystyczna.
  21. Wyd. jako dokument elektroniczny: Wwa: Wydawn. „Krytyki Polit.” 2013, plik w formacie EPUB, MOBI, Seria Publicystyczna.

    Szkice i felietony druk. wcześniej gł. na łamach dodatku „Gaz. Wybor.” pt. „Wysokie Obcasy” w l. 2004-2010 oraz w „Krytyce Polit.” i dodatku „Dziennika” pt. „Europa”, a także rozmowy, które przeprowadził z K. Dunin S. Sierakowski. – Zawiera rozdziały: Kinga, skąd ty się wzięłaś?; Empatia, cierpienie i nadmiar rozkoszy; Kochaj i rób, co chcesz; Wspólnota i fiu bździu; Etyka związków poligamicznych w kapitalizmie; Pochwała eugeniki; Moralność i polityka.

Praca redakcyjna

  1. Cudze problemy. O ważności tego, co nieważne. Analiza dyskursu publicznego w Polsce. Praca zbiorowa. Pod red. M. Czyżewskiego, K. Dunin, A. Piotrowskiego. Wwa: Ośrodek Badań Społ. 1991, 270 s. Wyd. 2 Wwa: Wydawn. Akademickie i Profesjonalne 2010. Bibl. Dyskursu Publ.
  2. Zawiera też teksty K. Dunin.

OPRACOWANIA (wybór)

  • Ank. 2008, 2009.
  • Wywiady: Piski i gwizdy Marsjan. Rozm.: J. Gola, B. Warkocki. „Pro Arte” 1999 nr 11 [dot. feminizmu]; Kawa na ławę. Rozm. K. Bielas. „Gaz. Wybor.” 2001 nr 219 [dot. gł. Karoca z dyni]; Nie ma równości. Rozm. K. E. Zdanowicz. „Kultura” 2002 [nr] listopad; W drodze do raju. Rozm. P. Najsztub. „Przekrój” 2010 nr 25 [dot. m.in. feminizmu]; Wolę kolację z Kaczyńskim. Rozm. R. Mazurek. „Rzeczpospolita” 2010 nr 165; Nasza ukochana cywilizacja śmierci. Rozmowa z Kingą Dunin i Ignacym Karpowiczem. Rozm. D. Wodecka. „Gaz. Wybor.” 2013 nr 131 [dot. m.in. książki I. Karpowicza „ości”]; Czasem trzeba zatańczyć disco polo. Rozm. R. Mazurek. „Dz. Gaz. Prawna” 2017 nr 169.

Powrót na górę↑

Ogólne

  • H. DOŁĘGA-HERZOG: Językowe środki perswazji w felietonach Kingi Dunin. W: Przeszłość odległa i bliska. Pozn. 2000.
  • J. GONDOWICZ: Sny Kingi Dunin. „Nowe Książ.” 2000 nr 7 [m.in. o krytyce lit. K. Dunin].
  • A. TATARKIEWICZ: Liberum veto. Z czym do Europy?. „Przegląd” 2002 nr 11 [dot. cyklu felietonów „Z drugiej ręki”].
  • Ż. KOPCIK: Retoryka wypowiedzi feministycznych. „Zesz. Studenckiego Ruchu Naukowego” 2003 nr 8 [dot. cyklu felietonów „W tenisówkach”].
  • I. STOKFISZEWSKI: Zakładnicy zużytych symboli. „Kryt. Polit.” 2005 nr 9/10.
  • D. NOWACKI: Kto im dał skrzydła. Uwagi o prozie, dramacie i krytyce. (2001-2010). Katow. 2011, passim.
  • D. KOZICKA: Krytyczne (nie)porządki. Studia o współczesnej krytyce literackiej w Polsce. Kr. 2012, passim.
  • M. MAZUŚ: Papieżyca. „Polityka” 2014 nr 42.
  • M. NARBUTT: Romans w stylu gender. „wSieci” 2014 nr 42 [dot. też I. Karpowicza].
  • P. ŚLIWIŃSKI: Skandal nowej generacji. „Tyg. Powsz.” 2014 nr 41 [dot. też I. Karpowicza].

Powrót na górę↑

Tao gospodyni domowej

  • M. MIŁKOWSKI. „Wiad. Kult.” 1996 nr 42.
  • M. SZPAKOWSKA: Lesbijki nie kąsają psów. „Twórczość” 1996 nr 10.
  • A. ZEMBRZUSKA: W Jejlandii. „Odra” 1997 nr 3.

Powrót na górę↑

Tabu

  • A. ARASZKIEWICZ: Strategia motyla. „Res Publica Nowa” 1998 nr 11.
  • H. BALTYN: „Na Bródnie jest nudno...” „Nowe Książ.” 1998 nr 11.
  • K. MASŁOŃ: Wciąż te same klocki. „Rzeczpospolita” 1998 nr 235.
  • M. MIZURO: Zawieszenie. „FA-art” 1998 nr 4.
  • K. SZCZUKA: Młodość, miłość, tabu. „Gaz. Wybor.” 1998 nr 217.
  • O. TOKARCZUK: Kilka zwykłych prawd. „Charaktery” 1998 nr 11.
  • A. ARASZKIEWICZ, K. SZCZUKA: Dojrzewający podmiot kobiecy. „Tabu” – ciąg dalszy. „OŚKA” 1999 nr 1.
  • I. KIEŁTYK: Czy Tabu – to „tabu”. „Poradnik Bibliotekarza” 1999 nr 11.
  • B. LIMANOWSKA: Tabu. Postscriptum. „OŚKA” 1999 nr 1.
  • T. MERTA: Powieść z happy endem. Bohaterka „Tabu” szuka moralnych wskazówek wyłącznie we własnym wnętrzu. „Życie” 1999 nr 41.
  • E. NOWACKA: Na receptariuszu. „Guliwer” 1999 nr 2.
  • K. ZAK: Trzęsienie sumień?. „Tygiel Kult.” 1999 nr 4/6.

Powrót na górę↑

Obciach

  • M. NOWAK: Wykroczenia. „Gaz. Wybor.” 1999 nr 295.
  • I. KIEŁTYK: Ob-ciach [sic!]. „Poradnik Bibliotekarza” 2000 nr 3.
  • M. MIZURO: Głaz w ogródku bajek. „FA-art” 1999 nr 4.
  • P. CZAPLIŃSKI: Tezy prozą. „Polityka” 2000 nr 3, przedr. pt. Irytująca normalność w tegoż: Ruchome marginesy. Kr. 2002.
  • B. TYLICKA: Targowisko względności. „Nowe Książ.” 2000 nr 3.
  • K. SZCZUKA: „Chcę mieć mamę!”. „Gaz. Wybor.” 2000 nr 14 dod. „Książki” nr 1.
  • E. WINIECKA: Prawdziwa historia Czerwonego Kapturka. „Pro Arte” 2000 nr 13.

Powrót na górę↑

Karoca z dyni

  • J. GONDOWICZ: Jedzie, jedzie nasz Kopciuszko. „Nowe Książ.” 2001 nr 5.
  • I. IWASIÓW: Co nas zbawi. „Zadra” 2001 nr 1.
  • M. KĘSIK: Mamy papieża? „FA-art” 2001 nr 3.
  • A. SPÓLNA: Przymierzanie pantofelków. „Mies. Prowincjonalny” 2001 nr 9/10.
  • L. SZARUGA: Stan krytyczny (5). „Prz. Polit.” 2001 nr 52/53.
  • K. SZCZUKA: Kopciuszek prawdę ci powie. „Gaz. Wybor.” 2001 nr 6 dod. „Mag. z Książkami”.
  • K. UNIŁOWSKI: Być Kopciuszkiem. „Res Publica Nowa” 2001 nr 5, przedr. rozszerz. w tegoż: Koloniści i koczownicy. Kr. 2002, polem.: K. DUNIN: Dys-sens, konsens i non-sens. „FA-art” 2001 nr 4.
  • J. MUELLER: Karoca Dunin. (Monodram wewnętrzny w trzech odsłonach). „Studium” 2002 nr 1.
  • B. WARKOCKI: Karoca z dyn(i)amitem. „Polonistyka” 2002 nr 2.
  • Zob. też Wywiady.

Powrót na górę↑

Czego chcecie ode mnie, „Wysokie Obcasy”

  • M. CUBER: Zadyszka. „Odra” 2003 nr 11.
  • I. IWASIÓW: Zszywka. „Nowe Książ.” 2003 nr 4.
  • M. KOBUS: Tenisówki kontra wysokie obcasy. „Pogranicza” 2003 nr 2.
  • B. KOZAK. „Zadra” 2003 nr 4/1.
  • K. SOŁODUCHA: Jatka w damskiej toalecie. „FA-art” 2003 nr 3/4 [dot. też: J. Bator: Feminizm, modernizm, psychoanaliza; A. Graff: Świat bez kobiet].
  • M. MIZURO: Felieton jest kobietą. „Teka” 2004 nr 1 [dot. też: I. Filipiak: Kultura obrażonych].

Powrót na górę↑

Czytając Polskę

  • Z. ŁAPIŃSKI: Czytając siebie i innych. „Res Publica Nowa” 2004 nr 4.
  • P. MACKIEWICZ: Szukając zwierciadła. „FA- art” 2004 nr 3/4.
  • A. MORAWIEC: Współczesna metapowieść o Polsce. „Nowe Książ.” 2004 nr 9.
  • M. PIETRZAK: Czytając Dunin. „FA-art” 2004 nr 3/4.
  • A. BAGŁAJEWSKI: Literatura i duch czasów. „Twórczość” 2005 nr 1.
  • I. KOWALCZYK: Czytając – wraz z Kingą Dunin – Polskę. „Czas Kult.” 2005 nr 1.
  • E. KRASKOWSKA: Kinga Dunin czyta Polskę. „Teksty Drugie” 2005 nr 5.
  • C. MICHALSKI: Czy świat może mieć dobre zakończenie? „Krytyka Polit.” 2005 nr 7/8.
  • J. ORSKA: Czytając literaturę. „Odra” 2005 nr 2.

Powrót na górę↑

[zadyma]

  • A. GUMKOWSKA: Kinga Dunin alias zadymiara. „Tekstualia” 2007 nr 3.
  • A. PODBIELSKA: Trzeba klepać dalej: Kinga Dunin „Zadyma”. „Pro Arte” 2007 nr 24.
  • K. TOMASIK: Zadymiara polskiego dyskursu. „Nowe Książ.” 2007 nr 7.
  • B. WARKOCKI: Trudno żyć bez ruchu. „Pogranicza” 2007 nr 5.

Powrót na górę↑

Kochaj i rób

Powrót na górę↑

Katarzyna Batora

Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku

Działania
Kinga DUNIN
Nawigacja
Narzędzia